Tags: White Fox

Anime review ReZero Starting Life in Another World
8.4/10

Re:Zero – Starting Life in Another World is een van de beste isekai!

Er zijn tegenwoordig talloze isekai anime. Ieder seizoen is er minimaal één. Meestal zijn dat er veel meer. Het genre werkt, omdat het meeslepend is en vol met actie. De hoeveelheid maakt het echter lastig om er de beste uit te kiezen. In mijn ogen is Re:Zero Starting Life in Another World één van de beste isekai series die er is. Vol actie, dramatisch en soms heftig. Dit is waarom je ReZero ook zou moeten zien!

Ik vind isekai een leuk genre, omdat je zo’n anime makkelijk wegkijkt. Aan de andere kant zijn veel series kopieën van andere, die slechts meeliften op het succes van het genre. Gelukkig is isekai een zeer veelzijdig genre, waardoor je verschillende pogingen ziet om origineel te zijn. En dan heb je series die niet per sé origineel zijn, maar streven naar een excellente uitvoering. Ik denk dat ReZero het allebei goed doet. Daarom steekt deze serie ruim boven de rest uit.

Re:Zero – Starting Life in Another World (hierna ReZero in dit stuk) is een anime geproduceerd door studio White Fox (o.a. Steins;Gate en The Devil is a Part-Timer) met Masaharu Watanabe (Wakaba*Girl) als regisseur. De serie is gebaseerd op de light novel van Tappei Nagatsuki, wie begon met het zelf publiceren van zijn verhaal in 2012. Sinds 2014 wordt de light novel serie gepubliceerd door Yen Press. Inmiddels zijn er 24 volumes met het einde nog niet in zicht.

Waar gaat ReZero over?

ReZero volgt Subaru Natsuki die plotseling in een fantasiewereld terecht komt. Hij wordt vermoord wanneer hij een half-elf meisje, Emilia genaamd, wil helpen. Subaru komt echter weer tot leven, enkele uren voor het incident. Hij is de enige die zich de gebeurtenis herinnert en probeert die kennis te gebruiken om het incident te voorkomen.

Nadat dit zich enkele keren herhaalt, beseft Subaru dat hij terug kan gaan in de tijd door dood te gaan. Uit dankbaarheid en affectie voor Emilia, besluit hij deze gave te gebruiken om haar te beschermen. Ook helpt hij haar bij haar doel om de volgende koningin van het land te worden.

Isekai stereotypen de deur uit in ReZero

Een stereotype in anime, en met name bij isekai, is dat het hoofdpersonage heel gewoon en bijna saai moet zijn. De kijker moet namelijk makkelijk in zijn of haar schoenen kunnen stappen. Je kunt dan lekker fantaseren over een leven met bijzondere krachten, avontuur en aantrekkelijke jongens of meisjes aan je zijde. Subaru is ook een vrij gewone jongen, maar beleeft alles zoals waarschijnlijk ieder normaal persoon in zijn situatie.

ReZero is een fascinerende karakterstudie over een jongen met behoorlijk wat sociale problemen. Subaru is een NEET (Not in Education, Employment or Training). Iedereen die veel anime kijkt, heeft geen uitleg nodig voor wat dit betekent. Hij brengt zijn tijd thuis door. Werkt niet, studeert niet. Hij speelt alleen games, leest manga en kijkt anime. ‘Hikikomori’ is een Japanse term die hier ook aan verwant is. Dan komt de tiener zijn of haar kamer helemaal niet meer uit. Er wordt nog weleens lacherig over gedaan, maar condities zoals sociale fobie en depressie zijn niet om te lachen. Verrassend genoeg (en gelukkig!) neemt ReZero dit veel serieuzer dan andere anime in dit genre.

Zo zijn er meer stereotypen die ReZero de deur uit gooit of omkeert, zodat je weinig hebt aan je verwachtingen. Ik vond het verhaal heerlijk onvoorspelbaar, wat tegenwoordig een groot compliment is voor isekai.

Herkenbare personages met realistische emoties

In het begin kan Subaru overkomen als een mietje, want elke keer is hij behoorlijk van streek wanneer hij gedood wordt en opnieuw tot leven komt. Wat dat betreft is hij dan ook geen standaard isekai protagonist. En eerlijk, ik kon hem af en toe achter het behang plakken. Wanneer je hem echter gaat bekijken als mens, dan ga je zijn karakter enorm waarderen. Ik kon makkelijk Subaru’s vervelende trekjes vergeven.

Hoewel het klinkt alsof hij een handige gave heeft, lijdt Subaru er zwaar onder. Hij is de enige die de traumatische momenten onthoudt en hij kan er met niemand over praten. Ieder mens zou daar PTSS van krijgen en zijn gedrag is daarmee te verklaren. En dan had hij al in zijn oorspronkelijke leven al mentale problemen. Herbeleving, vermijdingsreacties, prikkelbaarheid… Natuurlijk is niets wat er gebeurd realistisch, maar de emoties en reacties zijn dat wel.

Bijrollen? Sleutelrollen voor karakterontwikkeling!

Wat ik heel gaaf vind, is dat elke interactie die Subaru heeft met andere personages, op de een of andere manier met zijn persoonlijkheid confronteert. Elk personage heeft een nuttige rol. Niet alleen Rem en Ram, of mijn favoriete personage Betty, maar ook bijrollen die in het begin van de serie niet belangrijk lijken.

Zelfs de antagonisten vervullen een rol in dienste van Subaru’s karakterontwikkeling. Dikwijls komt dit uit zo’n onverwachte hoek, dat ik er weinig meer over kan zeggen. Ik wil het niet voor je spoilen. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik de Witches of Sin ook hele interessante personages vind. Aan het einde van het 3e seizoen is Subaru, mede dankzij een van hen, een compleet ander mens in doen en laten. Ik heb lang geleden een serie gezien die dit zo goed aanpakt.

Uitstekende actie en animatie

Behalve de extreem goede personages, vind ik het verhaal ook heel sterk. Er is veel actie en afwisseling. Pas later kan Subaru ook wat magie gebruiken. Meestal vervult hij de rol als adviseur en strateeg. Hij is ook zeer intelligent, zodra hij een beetje in zichzelf gaat geloven. Dat vind ik interessant om te zien. Ook bevat ReZero veel thema’s zoals discriminatie, macht en politiek. Die blijven vrij licht zodat het makkelijk te begrijpen is.

Er zijn veel indrukwekkende momenten in de serie en de manieren waarop Subaru dood gaat zijn eigenlijk altijd heftig. Het is geen serie voor hele jonge kijkers. De animatie in de serie is zeer goed. Niet elke aflevering is kwalitatief even goed, vooral wanneer er geen actie is. Maar het is altijd degelijk.

ReZero herbeleven met de soundtrack

De soundtrack is geproduceerd door Kenichiro Suehiro (o.a. Fire Force en Golden Kamuy). Persoonlijk gekozen door regisseur Watanabe, omdat de muziek ‘een gevoelige snaar moest raken’. Dat doet het zeer zeker. Ik vind het een mooie soundtrack, waarmee je de serie steeds opnieuw beleefd wanneer je ernaar luistert.

Ook de openings en endings van de serie zijn heel goed. De eerste opening is “Redo” uitgevoerd door Konomi Suzuki. De tweede is “Paradisus-Paradoxum” van MYTH&ROID. Er zijn vier endings in het eerste seizoen, waarvan drie ook van MYTH&ROID: “STYX HELIX”, “STRAIGHT BET” en “theater D”. Bijzonder is dat er ook een nummer wordt gebruikt dat gezongen is door de stemactrice van Emilia, “Stay Alive” door Rie Takahashi.

Het tweede seizoen is ook zeer ambitieus wat betreft de muziek. Daarvoor zijn “Realize” van Konomi Suzuki en “Long Shot” van Mayu Maeshima de openings. “Memento” en “Believe in You” van nonoc zijn de endings. Daarnaast worden “Door” van Rie Takahashi en “Anata no Shiranai Koto” van Rie Murakawa (stemactrice van Ram).

Conclusie

Re:Zero – Starting Life in Another World is een fantastische anime en naar mijn mening één van de beste isekai. Zeker wat betreft karakterontwikkeling ben ik buitengewoon verrast. De serie houdt niet te erg vast aan stereotypen, waardoor het verhaal onvoorspelbaar is met talloze spannende wendingen. Men moest lang wachten tussen het eerste en tweede seizoen, maar ik vermoed dat dit het wachten waard was.

Nadat het tweede deel van seizoen twee in maart 2021 eindigde, heb ik de twee seizoenen in één weekend afgekeken. Ik kon niet stoppen met kijken. Dat zegt toch genoeg!

TLTR

Uitslag

Name: Re:Zero - Starting Life in Another World

Description: Subaru Natsuki bevindt zich plotseling in een fantasiewereld. Hij probeert een half-elf meisje, genaamd Emilia, te helpen maar wordt daarbij vermoord. Daarbij komt hij er achter dat hij terug kan keren in de tijd door dood te gaan. Met die gave probeert hij Emilia te helpen.

Kijk op Crunchyroll

Overall
8.4/10
8.4/10
  • Verhaal - 8/10
    8/10
  • Personages - 10/10
    10/10
  • Animatie & tekenstijl - 8/10
    8/10
  • Geluid & soundtrack - 8/10
    8/10
  • Amusement - 8/10
    8/10
Sending
User Review
9.5/10 (3 votes)

Trailer


Dat was het weer!

Vond jij dit leuk? Het grootste compliment is een fooi! Deze website draait op passie en plezier, maar het onderhouden van een website kost geld. Dankzij jouw bijdrage kunnen we Animeazing.nl elke dag ietsje beter maken. Dankjewel o((>ω< ))o


Like onze Facebook pagina of volg ons Twitter.

Wil je nog iets kwijt? Reageer hier beneden!

De beste anime die je nergens legaal kan zien – Katanagatari

Hoe kan je de kijker beetnemen en tegelijkertijd een kijkervaring geven die niet snel vergeten wordt? Ik denk dat er geen beter voorbeeld daarvan is dan Katanagatari. Deze anime is dit jaar 10 jaar oud. Daarom vond ik het hoogtijd om een blog te schrijven over één van mijn favoriete anime. Ik heb de serie ook weer gekeken, en opnieuw ben ik er verliefd op. Dit is geen recensie, maar een ode aan het bitterzoete verhaal.

Katanagatari gaat over Togame, een zelf-benoemde strategist van het Shogunaat. Ze is naar een afgelegen eiland gekomen om daar het 6e hoofd van de Kyotouryuu school te ontmoeten. Ze ontmoet echter zijn zoon, Shichika Yasuri, die haar verteld dat zijn vader is overleden. Dat maakt niet uit! Het 7e hoofd is voor haar ook goed. Ze vraagt hem om hulp bij haar zoektocht naar de 12 legendarische “Deviant Blades”. Na een lange onderhandeling met hem en zijn zus Nanami, wordt Shichika overgehaald. De serie volgt de zoektocht van dit duo.

Van een meesterlijke dialoog schrijver

De anime is gebaseerd op de gelijknamige light novel van Nisio Isin*, en geproduceerd door animatie studio White Fox met Keitaro Motonaga als regisseur. Nisio Isin is in mijn ogen een meester in dialoog. Hij schreef bijvoorbeeld ook de populaire Monogatari light novels.

Katanagatari kwam uit in 2010 en was de tweede anime van deze studio. Elke aflevering duurt 50 minuten en kwam één keer in de maand uit. Later zou White Fox vooral bekend worden van series zoals Steins;Gate en Re:Zero.

Dialoog is dan ook veel aanwezig in Katanagatari

Ik vind het werkelijk een fantastische anime en daar heb ik verschillende argumenten voor. Het eerste is dat de dialoog ontzettend goed geschreven is. Alles wat de personages zeggen, is interessant en ik hang telkens aan hun lippen. Dit kan tegelijkertijd wel één van de belangrijkste redenen zijn om deze serie niet leuk te vinden. En die reden kan ik begrijpen. 90% van de afleveringen zijn dialoog, en daar moet je van houden. Katanagatari heeft actie, maar dat is niet de focus van het verhaal. Sterker nog, Katanagatari neemt je akelig in de maling als je veel actie verwacht.

Mijn tweede argument is de onvoorspelbaarheid van Katanagatari. De serie zit vol plottwist die je in geen mogelijkheid aan ziet komen. Want niets is wat het lijkt in deze serie. Daarom is de eerste keer dat je Katanagatari kijkt de beste ervaring. Is dit de eerste keer dat je hierover leest? Dan vind ik het niet erg als je nu de serie gaat kijken, en later terugkomt. Mijn volgende argumenten bevatten namelijk spoilers.

Katanagatari is een visueel wonder

Oh, wacht even! Dit is natuurlijk ook geen spoiler. De animatie zelf! Het is een anime waarbij de cartoon-achtige stijl een beetje doet denken aan Panty and Stocking. Tegelijkertijd heeft de stijl dezelfde schoonheid als de kleurrijke Japanse prenten – Ukiyo-e. Zelfs tijdens lange gesprekken tussen de personages heb je altijd iets om naar te kijken. Nee niet de ondertiteling, maar de levendige karakteranimatie. Het komt een paar keer voor dat Togame met een personage praat, waarbij ze expres Shichika’s gezicht in beeld brengen om zijn reacties te zien. Die zijn vaak heel grappig.

Waar kun je Katanagatari kijken?

En dan nog iets! Deze serie heeft een probleem. Het is heel moeilijk om aan een legale versie te komen. Of laat ik zeggen… eigenlijk onmogelijk. Van Amazon tot CDJapan, ik kan nergens een dvd ervan vinden. En als ik geluk heb, kom ik er een tegen van 200 euro. Dat heb ik er niet voor over, en jij denk ik ook niet. Katanagatari is ook nergens legaal te streamen. Dan blijft er helaas maar één optie over.

Dat klopt. Ik heb Katanagatari via een illegale streamingsite gekeken. KissAnime is dan wel dood, maar er zijn genoeg anderen. Google gewoon “watch Katanagatari online” en je komt de serie vanzelf wel tegen. Je kunt de afleveringen ook op YouTube vinden, maar ik vind de kwaliteit daarvan niet zo best.

(Na deze video ga ik dieper in het spoiler-terrein dus vanaf hier verder lezen is op eigen risico)

Deze anime voldoet niet altijd aan verwachtingen (en dat is een compliment!)

Hier wil ik nog even terugkomen op de onvoorspelbaarheid van Katanagatari. De serie weet je namelijk heel goed om de tuin leiden. Er is geen beter voorbeeld dan aflevering 4. Door de preview in aflevering 3, ga je er van uit dat je een cool gevecht gaat zien tussen Shichika en Sabi Hakuhei, de houder van het vierde zwaard.

Maar de beelden in die preview is alles wat je van dat gevecht te zien krijgt. In de eigenlijke aflevering wordt de aandacht gericht op een confrontatie die zich ergens anders plaatsvind. Namelijk die tussen Nanami en drie leden van de Maniwa Corps. Het is één van de duidelijkste momenten waarin de auteur van Katanagatari speelt met de kijker. Je krijgt echter geen ruimte om teleurgesteld te zijn, want deze ontwikkeling is misschien nog wel interessanter. Shichika wint toch wel.

Verdraaide woorden, leugens en het onbenoemde

Actie is niet de focus van Katanagatari. Eigenlijk gaat Katanagatari ook niet over het verzamelen van zwaarden. Ja, daarom reizen Shichika en Togame samen rond. Maar het verhaal wil iets anders vertellen. De eerste keer drong dat pas tot me door, in de laatste aflevering.

Katanagatari gaat over liefde, emoties en bedrog. Over waarheid en over leugens. Hierin is het dialoog heel erg belangrijk. Zodra je dit eenmaal weet, loont het om de serie minstens nog één keer te kijken. Je moet dan goed opletten op wat de personages zeggen en vooral ook hóé ze iets zeggen. Soms zijn de momenten heel subtiel, maar heb je weleens gelet op hoe mensen zich gedragen die liegen? Of wat je zelf doet als je niet de hele waarheid vertelt? Je laat belangrijke details weg of verdraait het een en ander. Niets is wat het lijkt!

Personages veranderen tijdens het verhaal

Woorden zijn heel krachtig. Je kunt mensen ermee motiveren en veranderen. Maar je kunt mensen er ook mee kapot maken. In het begin kent Shichika weinig emoties. Hij is zo scherp als een zwaard, en doet blindelings wat Togame zegt. Hij vertelt haar enthousiast dat hij Tsurugi – het derde zwaard, gewonnen heeft terwijl het levenloze lichaam van Meisai Tsuruga naast hem ligt. Het bloed nog aan zijn handen (aflevering 3). Zo lijkt hij amper een mens. Het is een veelzeggend moment.

Maar Shichika verandert. Hij krijgt meer emoties en een steeds sterkere eigen wil. Het kantelpunt in zijn karakterontwikkeling is in aflevering 7. Ik weet dat ik in dit stuk best spoilers kan noemen, maar dat doe ik bij deze niet. De spoiler is te groot en als je Katanagatari al hebt gezien, dan weet je waar ik het over heb. Niemand kan ontkennen dat dit veel impact heeft op zijn persoonlijkheid.

Aflevering 8 belicht die verandering op een iets vrolijkere manier. De aflevering is rijk aan lieve Shichika en Togame momentjes. Alleen de kus in de volgende aflevering is beter <3

Onvergetelijke soundtrack dankzij Taku Iwasaki

Wat kan ik nog meer zeggen over Katanagatari? Oh ja! De muziek is heerlijk. Ik zoek de soundtrack nog regelmatig op. Deze soundtrack is gemaakt door Taku Iwasaki. Hij heeft een indrukwekkende discografie. Hij heeft een mooie en unieke stijl. Ik herkende zijn muziek meteen in Noragami. Ik heb ook altijd het gevoel dat ik de anime opnieuw beleef puur door de muziek.

Uiteindelijk eindigt Katanagatari in tragedie. Dit is iets wat je op een gegeven moment gewoon aanvoelt. Wat wel opvallend is, is dat dan het enige moment is waarop Togame volledig de waarheid zegt. Al haar intenties zijn ineens glashelder. En dat is heel triest voor haar, en voor Shichiki helemaal. En wie weet, als hij geen emoties en eigen wil had gekregen, had hij haar dan kunnen redden? De serie geeft in deze aflevering heel veel antwoorden. Alleen die vraag blijft iets waar je na afloop over blijft nadenken.

Steeds opnieuw kijken

Ik kan Katanagatari steeds opnieuw kijken. Ook als ik alle verrassingen van het verhaal al ken, blijft ik het leuk vinden. Naast de serieuze kanten van het verhaal, vaak gepaard met psychologie, is er ook veel humor. Verder zijn Togame en Shichika gewoon té cute samen >0<

Het is jammer dat deze anime nergens legaal te streamen is. Ook fysieke DVD-exemplaren zijn lastig te vinden. Je mist zo echt een van de beste anime series die er is. Gelukkig weten anime-fans de weg naar illegale streaming sites wel te vinden. Dus, zolang het niet anders kan raad ik je aan om deze parel hoe dan ook te kijken! ZO goed is Katanagatari!


Dat was het weer!

Vond jij dit leuk? Het grootste compliment is een fooi! Deze website draait op passie en plezier, maar het onderhouden van een website kost geld. Dankzij jouw bijdrage kunnen we Animeazing.nl elke dag ietsje beter maken. Dankjewel o((>ω< ))o


Like onze Facebook pagina of volg ons Twitter.

Wil je nog iets kwijt? Reageer hier beneden!