Tags: spanning

Anime review ReZero Starting Life in Another World
8.4/10

Re:Zero – Starting Life in Another World is een van de beste isekai!

Er zijn tegenwoordig talloze isekai anime. Ieder seizoen is er minimaal één. Meestal zijn dat er veel meer. Het genre werkt, omdat het meeslepend is en vol met actie. De hoeveelheid maakt het echter lastig om er de beste uit te kiezen. In mijn ogen is Re:Zero Starting Life in Another World één van de beste isekai series die er is. Vol actie, dramatisch en soms heftig. Dit is waarom je ReZero ook zou moeten zien!

Ik vind isekai een leuk genre, omdat je zo’n anime makkelijk wegkijkt. Aan de andere kant zijn veel series kopieën van andere, die slechts meeliften op het succes van het genre. Gelukkig is isekai een zeer veelzijdig genre, waardoor je verschillende pogingen ziet om origineel te zijn. En dan heb je series die niet per sé origineel zijn, maar streven naar een excellente uitvoering. Ik denk dat ReZero het allebei goed doet. Daarom steekt deze serie ruim boven de rest uit.

Re:Zero – Starting Life in Another World (hierna ReZero in dit stuk) is een anime geproduceerd door studio White Fox (o.a. Steins;Gate en The Devil is a Part-Timer) met Masaharu Watanabe (Wakaba*Girl) als regisseur. De serie is gebaseerd op de light novel van Tappei Nagatsuki, wie begon met het zelf publiceren van zijn verhaal in 2012. Sinds 2014 wordt de light novel serie gepubliceerd door Yen Press. Inmiddels zijn er 24 volumes met het einde nog niet in zicht.

Waar gaat ReZero over?

ReZero volgt Subaru Natsuki die plotseling in een fantasiewereld terecht komt. Hij wordt vermoord wanneer hij een half-elf meisje, Emilia genaamd, wil helpen. Subaru komt echter weer tot leven, enkele uren voor het incident. Hij is de enige die zich de gebeurtenis herinnert en probeert die kennis te gebruiken om het incident te voorkomen.

Nadat dit zich enkele keren herhaalt, beseft Subaru dat hij terug kan gaan in de tijd door dood te gaan. Uit dankbaarheid en affectie voor Emilia, besluit hij deze gave te gebruiken om haar te beschermen. Ook helpt hij haar bij haar doel om de volgende koningin van het land te worden.

Isekai stereotypen de deur uit in ReZero

Een stereotype in anime, en met name bij isekai, is dat het hoofdpersonage heel gewoon en bijna saai moet zijn. De kijker moet namelijk makkelijk in zijn of haar schoenen kunnen stappen. Je kunt dan lekker fantaseren over een leven met bijzondere krachten, avontuur en aantrekkelijke jongens of meisjes aan je zijde. Subaru is ook een vrij gewone jongen, maar beleeft alles zoals waarschijnlijk ieder normaal persoon in zijn situatie.

ReZero is een fascinerende karakterstudie over een jongen met behoorlijk wat sociale problemen. Subaru is een NEET (Not in Education, Employment or Training). Iedereen die veel anime kijkt, heeft geen uitleg nodig voor wat dit betekent. Hij brengt zijn tijd thuis door. Werkt niet, studeert niet. Hij speelt alleen games, leest manga en kijkt anime. ‘Hikikomori’ is een Japanse term die hier ook aan verwant is. Dan komt de tiener zijn of haar kamer helemaal niet meer uit. Er wordt nog weleens lacherig over gedaan, maar condities zoals sociale fobie en depressie zijn niet om te lachen. Verrassend genoeg (en gelukkig!) neemt ReZero dit veel serieuzer dan andere anime in dit genre.

Zo zijn er meer stereotypen die ReZero de deur uit gooit of omkeert, zodat je weinig hebt aan je verwachtingen. Ik vond het verhaal heerlijk onvoorspelbaar, wat tegenwoordig een groot compliment is voor isekai.

Herkenbare personages met realistische emoties

In het begin kan Subaru overkomen als een mietje, want elke keer is hij behoorlijk van streek wanneer hij gedood wordt en opnieuw tot leven komt. Wat dat betreft is hij dan ook geen standaard isekai protagonist. En eerlijk, ik kon hem af en toe achter het behang plakken. Wanneer je hem echter gaat bekijken als mens, dan ga je zijn karakter enorm waarderen. Ik kon makkelijk Subaru’s vervelende trekjes vergeven.

Hoewel het klinkt alsof hij een handige gave heeft, lijdt Subaru er zwaar onder. Hij is de enige die de traumatische momenten onthoudt en hij kan er met niemand over praten. Ieder mens zou daar PTSS van krijgen en zijn gedrag is daarmee te verklaren. En dan had hij al in zijn oorspronkelijke leven al mentale problemen. Herbeleving, vermijdingsreacties, prikkelbaarheid… Natuurlijk is niets wat er gebeurd realistisch, maar de emoties en reacties zijn dat wel.

Bijrollen? Sleutelrollen voor karakterontwikkeling!

Wat ik heel gaaf vind, is dat elke interactie die Subaru heeft met andere personages, op de een of andere manier met zijn persoonlijkheid confronteert. Elk personage heeft een nuttige rol. Niet alleen Rem en Ram, of mijn favoriete personage Betty, maar ook bijrollen die in het begin van de serie niet belangrijk lijken.

Zelfs de antagonisten vervullen een rol in dienste van Subaru’s karakterontwikkeling. Dikwijls komt dit uit zo’n onverwachte hoek, dat ik er weinig meer over kan zeggen. Ik wil het niet voor je spoilen. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik de Witches of Sin ook hele interessante personages vind. Aan het einde van het 3e seizoen is Subaru, mede dankzij een van hen, een compleet ander mens in doen en laten. Ik heb lang geleden een serie gezien die dit zo goed aanpakt.

Uitstekende actie en animatie

Behalve de extreem goede personages, vind ik het verhaal ook heel sterk. Er is veel actie en afwisseling. Pas later kan Subaru ook wat magie gebruiken. Meestal vervult hij de rol als adviseur en strateeg. Hij is ook zeer intelligent, zodra hij een beetje in zichzelf gaat geloven. Dat vind ik interessant om te zien. Ook bevat ReZero veel thema’s zoals discriminatie, macht en politiek. Die blijven vrij licht zodat het makkelijk te begrijpen is.

Er zijn veel indrukwekkende momenten in de serie en de manieren waarop Subaru dood gaat zijn eigenlijk altijd heftig. Het is geen serie voor hele jonge kijkers. De animatie in de serie is zeer goed. Niet elke aflevering is kwalitatief even goed, vooral wanneer er geen actie is. Maar het is altijd degelijk.

ReZero herbeleven met de soundtrack

De soundtrack is geproduceerd door Kenichiro Suehiro (o.a. Fire Force en Golden Kamuy). Persoonlijk gekozen door regisseur Watanabe, omdat de muziek ‘een gevoelige snaar moest raken’. Dat doet het zeer zeker. Ik vind het een mooie soundtrack, waarmee je de serie steeds opnieuw beleefd wanneer je ernaar luistert.

Ook de openings en endings van de serie zijn heel goed. De eerste opening is “Redo” uitgevoerd door Konomi Suzuki. De tweede is “Paradisus-Paradoxum” van MYTH&ROID. Er zijn vier endings in het eerste seizoen, waarvan drie ook van MYTH&ROID: “STYX HELIX”, “STRAIGHT BET” en “theater D”. Bijzonder is dat er ook een nummer wordt gebruikt dat gezongen is door de stemactrice van Emilia, “Stay Alive” door Rie Takahashi.

Het tweede seizoen is ook zeer ambitieus wat betreft de muziek. Daarvoor zijn “Realize” van Konomi Suzuki en “Long Shot” van Mayu Maeshima de openings. “Memento” en “Believe in You” van nonoc zijn de endings. Daarnaast worden “Door” van Rie Takahashi en “Anata no Shiranai Koto” van Rie Murakawa (stemactrice van Ram).

Conclusie

Re:Zero – Starting Life in Another World is een fantastische anime en naar mijn mening één van de beste isekai. Zeker wat betreft karakterontwikkeling ben ik buitengewoon verrast. De serie houdt niet te erg vast aan stereotypen, waardoor het verhaal onvoorspelbaar is met talloze spannende wendingen. Men moest lang wachten tussen het eerste en tweede seizoen, maar ik vermoed dat dit het wachten waard was.

Nadat het tweede deel van seizoen twee in maart 2021 eindigde, heb ik de twee seizoenen in één weekend afgekeken. Ik kon niet stoppen met kijken. Dat zegt toch genoeg!

TLTR

Uitslag

Name: Re:Zero - Starting Life in Another World

Description: Subaru Natsuki bevindt zich plotseling in een fantasiewereld. Hij probeert een half-elf meisje, genaamd Emilia, te helpen maar wordt daarbij vermoord. Daarbij komt hij er achter dat hij terug kan keren in de tijd door dood te gaan. Met die gave probeert hij Emilia te helpen.

Kijk op Crunchyroll

Overall
8.4/10
8.4/10
  • Verhaal - 8/10
    8/10
  • Personages - 10/10
    10/10
  • Animatie & tekenstijl - 8/10
    8/10
  • Geluid & soundtrack - 8/10
    8/10
  • Amusement - 8/10
    8/10
Sending
User Review
9.5/10 (3 votes)

Trailer


Dat was het weer! Like je dit?

Laat het ons weten! Dat kun je doen op verschillende manieren:

Wil je nog iets kwijt? Reageer hier beneden!

* Content op deze website kan een of meerdere gesponsorde links bevatten. Dankzij deze samenwerkingen kan Animeazing.nl blijven zorgen voor interessante blogs over anime. Lees hier meer over ons privacybeleid.

Erased/Boku Dake ga Inai Machi anime review Netflix
9.6/10

ERASED: de toekomst ligt in je eigen handen

De eerste The Butterfly Effect is één van mijn favoriete films. In die film wordt de theorie van het vlindereffect gebruikt; de vleugelslag van een vlinder in Nederland zou een tyfoon kunnen veroorzaken in Australië. Hier moest ik erg aan denken bij het kijken van de anime serie ‘Boku dake ga Inai Machi’, ook wel bekend als ‘Erased’. Immers, een verandering in het verleden kan grote effecten hebben op de toekomst.

(meer…)

Attack on Titan recap movie anime review
8.7/10

Attack on Titan Recap Movie 1 & 2: hoogtepunten herbeleven

Recapitulatie films kijk ik eigenlijk nooit. Als ik de serie al heb gezien, dan heb ik geen behoefte om het hele verhaal nog in filmvorm opnieuw te zien. Tenzij ik vier jaar moet wachten op een vervolg. En dat is precies wat er gebeurde met Attack on Titan. Daarom keek ik onlangs de Attack on Titan recap movies: Attack on Titan Movie 1: Crimson Bow and Arrow en Attack on Titan Movie 2: Wings of Freedom. Of het de moeite waard was?

(meer…)
Danganronpa

Een terugblik naar Danganronpa 1 en 2

Anime is niet de enige media waar Japan om bekend staat. De meest iconische videospellen komen dan ook uit Japan! En er zijn natuurlijk ook een heleboel videospellen die erg anime achtig zijn. Daaronder valt ook de Danganronpa serie. Het eerste spel kreeg daarom een anime bewerking van dertien afleveringen, en het verhaal over Hope’s Peak Academy werd afgerond met twee tegelijk uitgezonden anime series. Maar dat betekent niet dat de franchise zomaar stopt. Integendeel, dit jaar hebben de fans veel om naar uit te kijken!

In juni verschijnt de Steam versie van de spin-off Danganronpa Another Episode: Ultra Despair Girls, en in september verschijnt Danganronpa V3: Killing Harmony. Om mezelf alvast voor te bereiden op deze spellen, ben ik een kijkje gaan nemen naar de Steam versies van de eerste twee spellen: Danganronpa: Trigger Happy Havoc en Danganronpa 2: Goodbye Despair.

Beide spellen beginnen met op vergelijkbare wijze. Een groep middelbare scholieren van de prestigieuze Hope’s Peak Academy komt erachter dat ze opgesloten zitten samen met een sadistische robot teddybeer. Deze beer, die Monokuma heet, wilt dat de scholieren elkaar beginnen te doden. Wanneer een moord is gepleegd moeten de overblijvers uitzoeken wie de dader was. Maar wie heeft dit gestoorde ‘spel’ opgezet, en waarom?

Wat maakt Danganronpa uniek?

Het concept van deze serie is dus min of meer een combinatie van Ace Attorney en Saw. Dit is een combinatie die goed werkt, maar het is zeker niet de enige reden om Danganronpa te spelen. De bedenker van de franchise, Kazutaka Kodaka, heeft een unieke manier van schrijven. Zijn personages lijken vaak in eerste instantie nogal cliché, maar niemand is wie ze lijken te zijn. Zo lijkt Tohko in eerste instantie alleen maar bang te zijn dat anderen gemeen tegen haar zijn, maar zelf is ze één van de meest gemene personages uit de serie. Verder verbergt ze nog wel meer, maar dat ga ik nog niet verklappen! Het komt erop neer dat veel van de personages verre van sympathiek zijn, maar daarom zijn ze niet minder grappig!

Daarbovenop heeft Danganronpa een heleboel visuele flair. De karakterontwerpen van Rui Komatsuzaki zijn enorm expressief en meteen herkenbaar. De ontwerpen zijn namelijk net zo zeer ‘punk’ als ze anime zijn: behoorlijk overdreven en grof. Gezien met enige regelmaat moorden worden gepleegd, is er ook bloed te zien. Dat wordt ook op een unieke manier afgebeeld: dat is namelijk roze! Dat is in het begin even wennen, maar het past zo goed bij de belachelijke, over-the-top sfeer van het spel dat je na een tijdje niets anders meer voor kunt stellen.

Hoe speel ik dit spel?

Zowel de eerste als de tweede Danganronpa is ingedeeld in een zestal hoofdstukken. Elk hoofdstuk is verder verdeeld in drie fases. In de Daily Life fase proberen de personages het beste van hun situatie te maken en een relatief normaal leven op te bouwen. Maar Monokuma zit hun dwars; hij geeft elke keer weer een nieuw motief voor moord. Als eenmaal een lijk ontdekt wordt, begint de volgende fase: Deadly Life. Daarin moet je zoeken naar aanwijzingen om hopelijk een sterke zaak op te bouwen. Vervolgens wordt tijdens de Class Trial door middel van debat uitgezocht wie de schuldige is.

De Class Trial is het meest interactieve deel van het spel. Net als in Ace Attorney moet je het juiste moment vinden om een cruciaal bewijsstuk te tonen, maar er is een twist. De debatten spelen af in ‘real-time’, en daarom is een goede timing belangrijk. De debatten worden verder afgewisseld met genoeg minispelletjes om je aandacht vast te houden. Zo moet je de juiste woorden bedenken tijdens de Hangman’s Gambit (een soort galgje), en je gedachten letterlijk de goede kant op sturen tijdens Logic Dive.

Waar begin ik?

Mocht je inmiddels geïnteresseerd zijn geraakt, dan vraag je je misschien af waar je beste kunt beginnen. Mijn antwoord is misschien niet het meest originele antwoord, maar je kunt het beste bij het begin beginnen. Deel 1 en 2 zijn namelijk aan elkaar gerelateerd. Het tweede spel is waarschijnlijk niet goed te begrijpen als je het eerste niet gespeeld hebt, vooral richting het einde. Ultra Despair Girls heeft als spin-off een heel ander genre dan de hoofdspellen, maar het verhaal laat zien wat er in de buitenwereld gebeurt tussen deel 1 en 2. Vandaar is het ook moeilijk te begrijpen zonder beide voorgangers te hebben gespeeld. Op dit moment is er nog geen Engelstalige versie van Danganronpa V3, dus kan ik nog niet te zeggen of dat een goede instapmoment is.

Hoe het ook zij, Danganronpa is een franchise die blijft verbazen. Als het niet is met shockerende plot twists, dan is het wel door twee anime series tegelijkertijd uit te zenden. Al denk je alles wel eens eerder gezien te hebben, Kodaka bedenkt wel weer iets wat je totaal niet verwacht. Daarom is Danganronpa aan te raden voor iedereen die wel eens geniet van een goede mystery. Ik kan in ieder geval niet wachten op de spellen die dit jaar gaan uitkomen!


Dat was het weer! Like je dit?

Laat het ons weten! Dat kun je doen op verschillende manieren:

Wil je nog iets kwijt? Reageer hier beneden!

* Content op deze website kan een of meerdere gesponsorde links bevatten. Dankzij deze samenwerkingen kan Animeazing.nl blijven zorgen voor interessante blogs over anime. Lees hier meer over ons privacybeleid.