Tags: redactiepraat

Redactiepraat Februari ’22

Hoi lieve lezer. Poeh! Is het alweer zo lang geleden dat ik iets persoonlijks heb geplaatst? Er is de afgelopen tijd ook wel veel gebeurd. Eerst was ik maanden lang gestopt met publiceren van blogs. Maar de afgelopen weken waren er ineens een heleboel nieuwe artikels! Vroeg jij je ook al af waarom het zo lang stil was? Ja, ik eigenlijk ook wel. Daarom wil ik je in dit blog een uitgebreide update geven.

Het lijkt er op dat het einde in zicht is van de pandemie, maar we zijn er nog niet. Ongeacht wat je daarvan vindt, houdt het de wereld nog steeds stevig in zijn greep. Voor mij was 2021 een vrij onzeker jaar. Kon ik mijn baan wel behouden? Zou er wel een wintersportseizoen zijn dit jaar?

Het antwoord is gelukkig een volmondig: β€œja!”. Het is best druk op mijn werk, waardoor ik vaak β€˜s avonds te moe ben om nog blogs te schrijven. Daardoor worstel ik nog weleens met het combineren van mijn blog met mijn werkleven. Maar ik loop op de zaken vooruit. Ik wil eerst nog een beetje terugblikken op 2021.

Tank met inspiratie raakte leeg

Ik had in de loop van het vorige jaar steeds minder motivatie om aan de website te werken. Er was in de zomer en herfst nog geen werk, dus tijd genoeg aan blogs te werken, zou je denken… Maar als ik zo ernaar terugkijk dan begon de pandemie toch een mentaal effect op mij te hebben.

Sinds juli kreeg ik bijna niets meer op papier. Alleen bij vlagen had ik inspiratie om een blog online te doen. De website bleef daardoor en dankzij conceptblogs die ik nog had wel actief, maar dat hield ook een keer op. Ik keek bijna geen anime meer. Soms een aflevering hier of daar, maar geen series helemaal uitgekeken.

Lastig reviews schrijven als je niets kijkt, hΓ¨ πŸ€·β€β™€οΈ

Zou dit het teken zijn een beginnende burn out? Ben ik moe geworden van anime? Vind ik schrijven niet meer leuk? Daar heb ik vorig jaar veel aan moeten denken, en daardoor raakte ik nog gefrustreerder. Dan raak je in een visieuse spiraal waarbij motivatie nog verder daalt. Er waren dagen waarop ik de laptop niet eens aanraakte.

In september bereikte ik een dieptepunt, toen ik voor mijn gevoel mezelf letterlijk achter de laptop moest slepen.

Zoektocht

Ik probeerde natuurlijk antwoorden te vinden.

Afleiding door social media? Met app blockers zorgde ik er voor dat ik zo min mogelijk op Twitter en Facebook. Dat had veel positieve effecten! Ik nam meer tijd voor mezelf en mijn gezondheid. Alleen keek ik nog steeds geen anime, en waren er nog steeds geen nieuwe blogs. Eigenlijk keek ik in die tijd sowieso weinig films en series.

Ik was het vooral zat om in die gemoedstoestand steeds achter de laptop te zitten. Het ontbrak zeker niet aan de ideeΓ«n voor nieuwe blogs, maar ik was met geen enkele tevreden. Toen besloot ik om het drastisch aan te pakken, en er een poos helemaal afstand van te nemen.

Die appblockers bleven aan, terwijl ik echt bijna drie maanden lang niets meer heb geschreven. Ongedwongen andere dingen doen, die mij interesseerden op dat moment. Koken, winkelen (als de winkels open waren), wandelen of lekker iets kijken waar ik zin in had. Anime of niet, dat maakte niet uit. Alleen mocht ik er niets over schrijven. Ik keek puur voor mezelf, voor de ontspanning.

En dit bleek de beste oplossing!

Terugkeer!

In december begon mijn motivatie om te schrijven weer terug te keren. Ik kreeg allemaal nieuwe ideeΓ«n om het jaar 2022 mee te beginnen. Ook begon ik aan mijn inhaalslag met series die ik nog moest afkijken. Inmiddels voel ik mij beter en gemotiveerder.

Dat ik er tot nu toe niet over heb gesproken, was vooral om geen bezorgdheid te wekken. Dit betekende allemaal niet dat ik er helemaal mee wou stoppen. Integendeel. Nu ik weer terug ben, besef ik dat ik lang geen echte pauze van het bloggen had genomen. Ook al publiceerde ik tijdens vakanties niet, bleef ik vaak toch doorschrijven.

Dit komt vooral omdat ik het leuk vind om te doen, en er dan geen rem op kan zetten. Kijk maar eens de afgelopen weken, hoeveel ik achter elkaar gepubliceerd heb! En dan heb ik nog niet eens de recensies gepubliceerd, over de series die ik in december en januari gekeken heb.

Ik moet leren om mijn tijd beter in te delen. Maar ik moet ook erop letten dat ik op tijd stop. Ook wanneer ik nog tot diep in de nacht zou willen schrijven (ja dat deed ik weleens 😱). En ik moet het niet meer erg vinden om op sommige dagen niet te schrijven. Zodat ik ook aandacht kan geven aan andere prioriteiten, een poos kan gamen. Of natuurlijk anime kijken!

Stand van zaken

Inmiddels ben ik weer goed op dreef. Het helpt dat er een heleboel opwindende nieuwtjes zijn. We kunnen weer naar de bioscoop. Uit de startblokken meteen de derde My Hero Academia movie en Sword Art Online The Movie Progressive.

En zit Jujutsu Kaisen 0 er ook aan te komen? πŸ‘€

Ik ben nog steeds een beetje zoekende naar een balans tussen werk, mijn blog en ontspanning. Voorlopig houd ik mij niet vast aan een schema. Als het lukt om in een week drie artikels te schrijven en publiceren, dan is dat geweldig. Maar als ik niet één artikel uit mijn vingers krijg, is dat ook prima.

In ieder geval heb ik nog steeds ontzettend veel plezier met deze website. Ik hoop dan ook dat ik ook dit jaar weer op je kan rekenen. Ruim twee maanden te laat, maar gelukkig nieuw jaar!πŸŽ‰


Dat was het weer!

Vond jij dit leuk? Het grootste compliment is een fooi! Deze website draait op passie en plezier, maar het onderhouden van een website kost geld. Dankzij jouw bijdrage kunnen we Animeazing.nl elke dag ietsje beter maken. Dankjewel o((>Ο‰< ))o


Like onze Facebook pagina of volg ons Twitter.

Wil je nog iets kwijt? Reageer hier beneden!

Mijn verdriet en dankbaarheid voor Kyoto Animation in een blog

Verdriet en dankbaarheid voor Kyoto Animation

Er zijn nooit genoeg woorden om mijn verdriet en dankbaarheid voor Kyoto Animation te beschrijven. Het zijn moeilijke dagen voor een anime fan. Ik weet nog tot op de dag van vandaag hoe Clannad: After Story mij heeft geleerd om dierbaren altijd te koesteren. Voilet Evergarden laat zien dat emoties complex zijn en dat het lang niet eenvoudig is om die te begrijpen. Laat staan om onder woorden te brengen. De pijn die de makers van deze series nu meemaken is niet te bevatten.

(meer…)