You are here
Home > Anime Reviews > A.I.C.O. -Incarnation-: het resultaat van een partnerschap

A.I.C.O. -Incarnation-: het resultaat van een partnerschap

Aico anime review door Carlo
  • Verhaal - 6.0/10
    6.0/10
  • Personages - 6.0/10
    6.0/10
  • Animatie & tekenstijl - 7/10
    7/10
  • Geluid & soundtrack - 7.5/10
    7.5/10
  • Amusement - 6.5/10
    6.5/10
6.6/10

Eerder schreef Yasumi al haar mening op over de Netflix anime A.I.C.O. -Incarnation-. Nu is het de beurt aan Carlogandro om zijn mening met jou te delen. Hoe kijkt hij naar de sciencefiction serie van de animatiestudio Bones?

Netflix is al een tijdje flink bezig met het produceren van originele anime. Niet Netflix Originals (wat betekent dat Netflix de exclusieve uitzendrechten heeft), maar échte originele series. Om dat te bereiken zijn ze partnerschappen aangegaan met verschillende animatie studio’s. Die partnerschappen hebben al onder meer B: The Beginning en Sword Gai: The Animation van Production I.G opgeleverd. Ook de gerenommeerde studio Bones heeft zo’n partnerschap met Netflix gesloten. Het eerste resultaat daarvan is A.I.C.O. -Incarnation-, een originele sciencefiction serie. Ik ben een kijkje gaan nemen of deze serie bevalt.

Aiko Tachibana is een jonge middelbare scholier, maar ze heeft al heel wat meegemaakt. Zo is ze haar gezin verloren als gevolg van een mislukt wetenschappelijk experiment. Na deze tragedie probeert ze haar leven weer op te pakken. Maar dan verschijnt een mysterieuze uitwisselingsstudent, Yuuya Kanzaki, die haar vertelt dat haar moeder en broer nog leven. Zo weet hij haar over te halen om terug te gaan naar de oorsprong van de ramp. Maar Yuuya vertelt duidelijk niet alles aan Aiko en andere mensen om hem heen. Wat is hij nu werkelijk van plan?

Uniek of niet?

Mislukte experimenten komen met regelmaat voor in sciencefiction verhalen. Maar de uitvoering hier is vrij bijzonder. Het experiment waar het om gaat had als doel het maken van kunstlichamen. Maar het resultaat sloeg op hol. Nu is het een grote vleesmassa die maar blijft groeien en alles op  zijn pad vernietigt. Dat zorgt voor flink wat spektakel, vooral omdat een dergelijk concept zelden ergens anders voorkomt.

Andere delen van het plot zijn wat meer voorspelbaar. Yuuya bewaart flink wat geheimen, maar weet in het begin al te zeggen dat Aiko een kunstlichaam heeft. Van dat concept komen een aantal wendingen voort die niet al te moeilijk te raden zijn. Er zijn genoeg hints, dus zolang je jezelf de juiste vragen stelt is het vrij makkelijk om de plot twists te zien aankomen.

Maar een ijzersterk plot is niet de belangrijkste eigenschap, zolang er maar andere elementen zijn die je terug brengen. Zo zijn er bijvoorbeeld genoeg anime die groot publiek trokken op de kracht van enkel hun personages. Maar A.I.C.O. -Incarnation- zal het daarmee niet redden. De personages zijn niet vervelend, maar ze stijgen ook niet boven typische anime archetypes uit. Er is wel degelijk karakterontwikkeling, en zo wordt geprobeerd om hen gedenkwaardig te maken. Maar de pogingen die gedaan worden zijn niet bijzonder effectief. Elke ontwikkeling die gebeurd heb je wel eens ergens anders gezien, van de wees die opnieuw leert mensen te vertrouwen tot de persoon die over zijn eenzijdige liefde heen moet leren te komen.  Daarmee maakt de serie dus geen blijvende indruk.

Overtuigt de productie wel?

Over animatie kan ik vrij simpel zijn: de kwaliteit is vrij typisch voor een tv-serie. Achtergronden zijn gedetailleerd en scènes waarin vooral gesproken wordt zien er prima uit. Maar de op hol geslagen kunstlichamen, het meest interessante deel van de serie, mochten nét iets overtuigender geanimeerd worden. Na Devilman Crybaby valt de animatie van deze serie daarmee een klein beetje tegen. Vooral als je nagaat dat het van studio Bones komt, die ook beide Fullmetal Alchemist series en Eureka Seven hebben gemaakt. Dat zijn stuk voor stuk prachtige series!

De soundtrack daarentegen is wel heel overtuigend. Het is een klassieke soundtrack, gevuld met dramatische strijkers en herkenbare leidmotieven. De leidmotieven in het bijzonder worden heel ver doorgevoerd. Zo ver, dat het openingslied ook dienst doet als Aiko’s leidmotief. Daarom is het met regelmaat op andere momenten in de serie terug te horen. Met mooie instrumentatie en het gebruik van herkenbare melodieën weet de muziek de show te stelen.

A.I.C.O. -Incarnation- is een serie gebaseerd op één enkel goed idee. Soms is dat genoeg om een hele serie op te bouwen, maar in dit geval valt het ietwat tegen. De uitvoering in deze serie is niet uniek genoeg om echt indruk te maken. Een grote neiging om te stoppen met kijken zal je niet hebben, maar de neiging om door te kijken zal ook niet groot zijn. Daarmee zie ik A.I.C.O. -Incarnation- alleen als een aanrader voor grote fans van sciencefiction.

A.I.C.O. -Incarnation- is te zien op Netflix.

Lees hier Yasumi’s review over deze anime.

Wat vond jij van AICO? Praat mee over deze en andere anime!

Volg Animeazing op Facebook of Twitter!

Wil je iets kwijt?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Top
%d bloggers liken dit: