My Hero Academia: niet iedereen is gelijk, maar iedereen kan een held zijn

Ik zal een geheimpje met je delen: My Hero Academia heb ik tot voor kort niet gezien. Hè, what? Een serie waar iedereen het over heeft. Hoe kan dat nou? Ik weet het. Maar eerlijk gezegd…was het bingewatchen van drie seizoenen veel leuker!

Echt waar! Binnen twee weken had ik alle afleveringen van My Hero Academia gezien. Als ik niet had moeten werken, mogelijk nog sneller. Vanaf de eerste seconde is de serie meeslepend, vol actie, humor en leuke personages. Ik snap nu heel goed waarom het zo’n populaire serie is. De allerbeste? Over smaken valt te twisten. Maarrr, de anime is geproduceerd door Studio Bones. Dat wil zeggen dat kwaliteit haast vanzelfsprekend is!

Dit is een goede anime, dat mag duidelijk zijn. Maar wat maakt het zo goed? In deze recensie probeer ik mijn visie over deze serie zo goed mogelijk uit te leggen.

Niet iedereen is gelijk geboren

De serie volgt Izuki, een jongen zonder ‘quirk’. ‘Quirks’ – zo worden de superkrachten genoemd, waar iedereen in de toekomst mee geboren wordt. Nou ja, bijna iedereen dus. In deze wereld is Izuku een buitenbeentje en wordt uitgelachen op school. Volwassenen om hem heen geven de moed op.

Ondanks alle tegenslagen is Izuku ambitieus en dol op superhelden. Zo is All Might, de nummer 1 superheld, zijn grootste idool. Tot het obsessieve aan toe. Hij schrijft alles over hem en de andere helden in een schrift. Dat blijkt uiteindelijk ook helemaal niet voor niets te zijn!

Na een samenloop van omstandigheden staat hij plotseling oog in oog met All Might zelf. Niet voor een handtekening, maar om zijn quirk over te dragen! Het is een grote opgave, maar Izuku krijgt de kans van zijn leven om toch op UA Highschool te raken. Dé school waar de beste superhelden zijn opgeleid.

Superhelden genre is niet mijn ding

Goed. De reden dat ik lang heb gewacht, is vrij simpel. Ik heb niet zo veel met superhelden. Toen ik de omschrijving voor het eerste seizoen van My Hero Academia zag, was ik niet meteen verkocht. Ik ben ook niet de grootste fan van Marvel en DC films. Ik was gewoon niet meteen geïntereseerd.

Boku no Hero Academia is een manga door Kouhei Horikoshi die in korte tijd enorm populair is geworden. Het eerste hoofdstuk werd gepubliceerd op 7 juli 2014 en al in 2016 werd het eerste seizoen van de anime uitgezonden. Deze is geproduceerd door Studio Bones onder regie van Kenji Nagasaki (o.a. No.6). Momenteel zijn er drie seizoenen uit gekomen. Helaas niet legaal in Nederland te streamen, wat voor een serie als dit ontzettend zonde is.

Geen unieke shounen serie.

Inhoudelijk is My Hero Academia op zich niet zo heel uniek. De serie volgt dezelfde formule als andere beroemde ‘broers en zussen’ uit Shounen Jump. Elke personage is uniek en heeft kenmerkende eigenschappen en krachten. Maar ook dat is niet veel anders dan bijvoorbeeld Black Clover – een andere nieuwe shounen serie die actueel is, en ik ook volg. Het is dezelfde soort serie als Naruto en Fairy Tail.

Een universele eigenschap van shounen series is dat ze meeslepend zijn. Dat moet wel, want in veel gevallen breng je een lange tijd met de personages door. Deze series duren maanden of zelfs jaren. Je moet makkelijk in het verhaal kunnen stappen – ook als je later begint. Eén aflevering of hoofdstuk, in het geval van de manga, moet je kunnen overtuigen om te blijven plakken.

Wat máákt My Hero Academia zo opmerkelijk ten opzichte van de andere shounen?

My Hero Academia bruist van de passie

Eigenlijk zegt ‘Studio Bones’ al genoeg. Drie van mijn favoriete shounen zijn ook door hen gemaakt: Fullmetal Alchemist, Noragami en Soul Eater. Dit wil niet zeggen dat de studio perfect is, maar ik herken in al deze series iets heel belangrijks: passie. In mijn ogen is dat één van de belangrijkste ingrediënten voor kunst en media. Maakt niet uit welke vorm. Passie is wat mij (en jou) zo’n goed gevoel geeft tijdens het kijken van My Hero Academia.

Passie straalt uit in de gehele productie – de animatie is indrukwekkend en de soundtrack is een genot om naar te luisteren. Daar blijft het echter niet bij. Passie is ook een centraal thema in het verhaal. Dat is wat Izuku, Bakugo en alle personages voortdrijven – ieder op een eigen manier.

Uitstekend geschreven personages

De personages zijn de tweede reden dat ik My Hero Academia goed vind. De karakterdesigns zijn bijna perfect. Daarmee bedoel ik niet alleen het uiterlijk, maar ook de karakters. Ieder persoon heeft bepaalde eigenschappen en alles wat die persoon doet, heeft daarmee te maken. Dat is in de realiteit zo, maar ook de personages in deze serie hebben ‘echte’ persoonlijkheden. Het zijn niet simpelweg onderdelen om een verhaal vooruit te helpen. Ook vertalen hun eigenschappen zich duidelijk in hoe ze handelen. Dat geeft ze complexiteit en betekenis in een wereld die bestaat in fictie, maar ondanks dat voelt het realistisch en overtuigend.

Ik vind het moeilijk om dit uit te leggen, dus dan neem ik maar ons hoofdpersonage Izuku als voorbeeld:

Izuku krijgt zijn gave All for One in principe in zijn schoot geworpen. Dat klinkt als een cheat, en je verwacht dat hij onmiddellijk op het niveau is van zijn klasgenoten. Niets is minder waar. Je zou dat waarschijnlijk wel denken, wanneer hij bepaalde prestaties toont. Nee, ik ga niets spoilen, maar zijn stunts zijn bewonderingswaardig.

Om een held te zijn heb je meer nodig dan een ‘quirk’. Zoals ik al aangaf, is passie een centraal thema in het verhaal en daar heeft Izuku geen gebrek aan. Vanaf het allereerste moment dat we Izuku ontmoeten, zien we hem alles bijhouden wat te maken heeft met helden. Met passie ben je er echter nog steeds niet. Hard werken en een goed stel hersens is het volgende dat je nodig hebt. Ondanks dat hij af en toe het grootste mietje is in de serie, of misschien juist daarom, is er niets cooler dan toezien hoe hij grote prestaties levert.

Hetzelfde geld voor Bakugo. Hij is mijn favoriete personage in de serie en ik kan een heel blog schrijven over waarom dat is. Misschien doe ik dat ook wel in de toekomst. Hoe rottig zijn karakter ook is – ook hij is een complex personage, dat gaandeweg verandert en verbetert.

Alle andere personages in de serie vind ik ook heel goed. Ze hebben allemaal unieke eigenschappen en zorgen voor interessante interacties. Ook zij krijgen noemenswaardige ontwikkeling. Daarbij zorgen de personages ook voor de meeste komedie in de serie. De humor komt vaak van hun interacties met elkaar. Gekke gezichtsuitdrukkingen en verbale humor is voor mij al goud waard.

Inspirerend tot het uiterste.

Na het zien van My Hero Academia kan ik alleen maar tot deze conclusie komen: het kijken van deze anime is een ervaring. Je moet hem kijken. Het is één van de populairste series van nu, en dat heeft echt wel een goede reden. De serie zit tsjok vol actie en humor. Meeslepend, zoals een shounen hoort te zijn. Uniek dankzij uitstekend geschreven personages en het perfecte team van Studio Bones. Inspirerend tot het uiterste.

(Shit. Ik heb het niet eens gehad over de geweldige soundtrack. LUISTER gewoon, dan weet je genoeg)

Ik kan niet wachten op het volgende seizoen, en Two Heroes!

Trailer

Dit vind je misschien ook leuk...

Wil je iets kwijt?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: